เทคนิคการล่าเหยื่อของเหยี่ยวนกเขา

นักวิทยาศาสตร์รายงานผลการศึกษาในวารสาร Current Biology เกี่ยวกับเทคนิคการล่าเหยื่อของเหยี่ยวนกเขา (goshawk) พบว่าพวกมันมักจะเล็งนกที่ดูแปลกแยกจากกลุ่ม หรือที่นักวิทยาศาสตร์เรียกว่า oddity effect

นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าการอยู่รวมกันเป็นฝูงของนกขนาดเล็ก เช่นฝูงนกเขา หรือฝูงนกพิราบ ช่วยป้องกันมันจากนกผู้ล่าได้ เพราะจะทำให้พวกมันสับสนไม่รู้จะจับตัวไหนดี และอาจจะพลาดจับไม่ได้สักตัว

นกผู้ล่าอาจพัฒนาเทคนิคการล่าโดยการเล็งนกบางตัวไว้ เพื่อเพิ่มโอกาสในการล่าโดยลดอาการงงจากจำนวนของนกตัวอื่นๆที่ดูเหมือนๆกัน โดยการเลือกนกที่ดูแปลกกว่าชาวบ้าน

ในการศึกษานี้นักวิทยาศาสตร์พบว่าเมื่อเก็บตัวอย่างขนนกใกล้ๆรังของเหยี่ยวนกเขากว่าสามสิบกว่ารังทำให้พบว่ามีขนนกสีขาวกว่า 20% ของตัวอย่าง แม้ว่าในความเป็นจริงนั้นนกพิราบขาวในฝูงนกพิราบธรรมดามีความถี่เพียง 1.6% เท่านั้นเอง แสดงให้เห็นว่าเหยี่ยวนกเขาเจตนาเลือกนกที่แปลกที่สุดในฝูงเป็นเหยื่อ

เหยี่ยวนกเขาที่มีพฤติกรรมเช่นนี้น่าจะประสบความสำเร็จในการหาอาหาร และสามารถเลี้ยงดูครอบครัวได้ดีกว่า มีฟิตเนสสูงกว่า

รังนกที่มีขนสีขาวใกล้ๆมักเป็นนกที่มีอายุมากกว่า แสดงให้เห็นว่านกพวกนี้พัฒนาเทคนิคการล่าแบบนี้เมื่อมันแก่ตัวขึ้นหรือมีประสบการณ์มากขึ้น

ลิงก์:

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s