บทที่ 2 เซลล์

โปรตีนที่ไคเนโตคอร์

ในวารสาร Journal of Cell Biology รายงานเกี่ยวกับการศึกษาโปรตีนที่ไคเนโตคอร์ (kinetochore) ที่นักวิทยาศาสตร์อยากทราบว่าโครงสร้างและกระบวนการที่เกี่ยวข้องทำงานอย่างไรที่บริเวณเซนโตรเมีย (centromere) โดยใช้ยีสต์เป็นสิ่งมีชีวิตตัวอย่างในการศึกษา

ด้วยการใช้โปรตีนเรืองแสงที่ติดไปกับโปรตีนของไคเนโตคอร์ ทำให้นักวิทยาศาสตร์ศึกษาโปรตีนที่เซนโตรเมีย (CENP-A) ได้ และจากเดิมที่เคยพบว่ามีไม่กี่โมเลกุล ข้อมูลใหม่แสดงให้เห็นว่ามีโปรตีนมากกว่านั้นที่บริเวณนี้

โปรตีนที่เซนโตรเมียของยีสต์คือ Cse4 ซึ่งเป็นอนุพันธ์ของโปรตีนฮิสโตน H3 และเนื่องจากเป็นเซนโตรเมียที่เล็กมาก ข้อมูลเดิมจึงรายงานว่าส่วนเซนโตรเมียนี้มี Cse4 สองโมเลกุล ที่ยึดจับกับเส้นใยสปินเดิ้ล (spindle fiber) และข้อมูลนี้ก็ถูกใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานในการศึกษาโปรตีนที่ไคเนโตคอร์ของยีสต์ชนิดอื่น หรือเซลล์สิ่งมีชีวิตอื่น

การศึกษาที่ผ่านมายังเป็นที่น่าสงสัยเช่นการพบจำนวนโมเลกุลของโปรตีนบางชนิดที่มีน้อยกว่าหนึ่งโมเลกุล ทำให้คิดได้ว่าข้อมูลอ้างอิงเดิมนั้นอาจไม่ถูกต้อง

การศึกษาด้วยเทคนิคใหม่ต่างๆ เช่นการใช้โปรตีนเรืองแสงในการศึกษาแต่ละโมเลกุลอย่างละเอียดในหลอดทดลอง ไปจนถึงการศึกษาในสิ่งมีชีวิตอื่นที่มีจำนวนจุดให้ติดโปรตีนเรืองแสงศึกษาด้วยจำนวนที่มากขึ้นในการอ้างอิงที่ถูกต้องขึ้น และด้วยข้อมูลใหม่แสดงให้เห็นว่าที่เซนโตรเมียของยีสต์อาจมี Cse4 ตั้งแต่ 5 ถึง 8 โมเลกุลทีเดียว

หากการนับจำนวนโมเลกุลที่ไคเนโตคอร์ใหม่นี้ถูกต้อง จะสามารถอธิบายเกี่ยวกับการทำงานของไคเตโตคอร์และเส้นใยสปินเดิ้ลที่เป็นไมโครทูบูล (microtubule) ได้ดีขึ้น

ลิงก์ที่เกี่ยวข้อง:

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s